Γεια σας φίλοι και φίλες! Μαζί σας θα μοιράζομαι τις αγαπημένες μου συνταγές και αναμνήσεις! Συνταγές γραμμένες σε παλιά τετράδια, που ίσως ξεχάστηκαν στο ξέφρενο τρεχαλητό του χρόνου και που αναδίδουν το άρωμα μιας άλλης εποχής, συνταγές πλημμυρισμένες από τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων, συνταγές απλές, καθημερινές, δοκιμασμένες από εμένα και από φίλους. Γεμάτες αγάπη, θαυμασμό και νοσταλγία για αυτές τις "μάγισσες" της κουζίνας, τις παλιές νοικοκυρές, που με φτηνά υλικά, κέφι και μεράκι έκαναν την μαγειρική τέχνη και τη φτώχεια ευρηματικότητα και έμπνευση!
Ας ξεφυλλίσουμε λοιπόν το τετράδιό μας, τις αναμνήσεις... τις στιγμές μας! Και... "ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ"...

10 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινοπωρινό πρωτοβρόχι

Μέσα από το παράθυρο, συντροφιά με τον παππού μας, κοιτάζαμε έξω τη βροχή να πέφτει. Ήταν η πρώτη δυνατή βροχή του φθινοπώρου. Οι ψιχάλες έπεφταν στην αρχή αραιές και σιγανές, χτυπώντας απαλά τα τζάμια μας, σα να ήθελαν να μας προειδοποιήσουν. Ύστερα όμως άρχισαν να πέφτουν ορμητικά πάνω στα σπίτια και στους δρόμους, σα να θύμωσαν.
Αναγνωστικό Γ΄ Δημοτικού 1973 (Αγγελικής Βαρελά)
Οι δρόμοι σχημάτισαν σ΄ένα λεπτό μικρά ρυάκια. Οι στέγες έσταζαν. Τα λουλούδια στις γλάστρες μας έγερναν βρεγμένα και τα φύλλα τους βάραιναν από τις σταλαγματιές της βροχής. Το χώμα ποτίστηκε και ο αέρας μύρισε δροσιά και φρεσκάδα.
Οι διαβάτες περνούσαν τρέχοντας, προσπαθώντας να σκεπάσουν με τα χέρια το κεφάλι, για να μη βραχούν. Τσαλαβουτούσαν μέσα στα νερά σαν παπιά. Μια κυρία φάνηκε στην άκρη του δρόμου με ανοιχτή την πολύχρωμη ομπρέλα της.
- Αν κρατήσει πολύ αυτή η βροχή, δεν θα έρθει ο Αλέκος να παίξωμε, είπα στενοχωρημένος στον παππού.
- Μη στενοχωριέσαι. Μπόρα είναι και θα περάσει...

...Ο παππούς έβλεπε τα νερά της βροχής που έτρεχαν από τα κεραμίδια της σκεπής του αντικρινού σπιτιού και άρχισε ν΄απαγγέλλει:

Καλώς το, κι ήρθες να μας πεις
και πάλι, πρωτοβρόχι,
στη στέγη το μονότονο
γοργό κελάδημά σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: